Dit weekend bridgeden mijn vaste bridgeparter en ik als plaatsvervangend paar aan de Amstel. Aldaar aangekomen werden we gastvrij ontvangen door de heer des huizes.
Het koffertje met inhoudelijk alle bridgespullen was aanvankelijk spoorloos, niemand wist wie het de laatste keer had meegenomen, waardoor er enige hilariteit ontstond. Het raadsel werd opgehelderd bij aankomst van de hekkensluiter.
Aan het toeval werd overgelaten wie met wie zou spelen. De twaalf aanwezigen trokken speelkaarten en de eigenaren van de twee parallelkaarten zouden die namiddag en avond tot elkaar 'veroordeeld' worden.
Gelegenheidspartner en ik voelden elkaar bridgetechnisch goed aan en speelden de 'sterren van de hemel' wat dan ook uiteindelijk resulteerde in nummer 1.
Tussen de bedrijven door werd er uitgebreid gedineerd en gelachen. Ik zag even kans om de prachtige beeldentuin van de dame des huizes, beeldend kunstenaar Nicole van Buuren vast te leggen.
Het spookuur had geslagen toen we na een aantal bijzonder gezellige uren samenzijn langs de rustieke Amstel, langs Zorgvlied in mijn little red rooster naar huis tuften.
maandag 20 mei 2013
vrijdag 17 mei 2013
Ruigoord
benzine opslag
rondom vrijhaven Ruigoord
vergane glorie
voor het kunstenaarsleven
de macht van grootkapitaal
tijdens de trip door de petrochemische industrie
rondom
wuifden palen en pijpen me tegemoet
de aarde schudde op haar grondvesten
dinsdag 14 mei 2013
Koekjesbrug
Afgelopen weekend las ik in de De Oud Amsterdammer een, voor mij interessant, *** item over de Koekjesbrug geschreven door Simon van Blokland die mij bovenstaande foto uit zijn archief heeft toegestuurd.
Ter nadere informatie:
... aldus de overlevering van mijn familie.
Mijn (over)grootouders waren tuinders.
In de tweede helft van de negentiende eeuw werd hun grond geconfisqueerd door de gemeente Amsterdam.
Het land heette: 't Land Mina. De gevelsteen is te bezichtigen aan een pand op de Da Costakade 211 (bij de hoek Jacob van Lennepkade).
Mijn voorouders, van eenvoudige afkomst, zetten destijds in goed vertrouwen hun handtekening en werden afgescheept met een 'appel en een ei'.
Mijn (over)grootouders waren tuinders.
In de tweede helft van de negentiende eeuw werd hun grond geconfisqueerd door de gemeente Amsterdam.
Het land heette: 't Land Mina. De gevelsteen is te bezichtigen aan een pand op de Da Costakade 211 (bij de hoek Jacob van Lennepkade).
Mijn voorouders, van eenvoudige afkomst, zetten destijds in goed vertrouwen hun handtekening en werden afgescheept met een 'appel en een ei'.
Ik heb van jongs af aan gehoord dat de Koekjesbrug naar mijn voorouders is genoemd.
Mijn grootmoeder, de moeder van mijn moeder, heette Catharina Frederica Pannekoek. (1871-1941)
Mijn grootmoeder, de moeder van mijn moeder, heette Catharina Frederica Pannekoek. (1871-1941)
*** item na te lezen in het krantenarchief van De Oud Amsterdammer van 29 april 2013.
Pagina 5: brug op, brug af de Koekjesbrug.
zondag 12 mei 2013
zaterdag 11 mei 2013
Lars Bang
In galerie BMB exposeert de Deense kunstenaar Lars Bang
met als thema Country Side Coverage
Tevens zag ik het werk van de Russische Maxim Wakultschik
helaas verstoorden de tl lampen aldaar het beeld zodat de video wat flikkerend wordt weergegeven
zondag 5 mei 2013
cul de sac
eerder loofde en prees ik
het veelal omstreden havengebied
aan het noordzeekanaal
om mezelf te verblijden
completeerde ik vandaag
het beeld
dat werkt bevrijdend
vrijdag 3 mei 2013
rustiek
speurend naar de plek
van zon uitzicht en luwte
muiderslot nabij
voltrekt zich het landschap van
een arcadische schoonheid
dinsdag 30 april 2013
leve de republiek
Drieëndertig jaar geleden fotografeerde Maarten Reinboud in het centrum van Amsterdam de rellen tussen krakers en ME vanwege de troonopvolging en inhuldiging van Beatrix.
In WG kunst zijn deze foto's tentoongesteld waarvan afgelopen vrijdag de opening.
* een kort filmpje ter memorandum in ongekuiste versie weergegeven *
vrijdag 26 april 2013
koningsdag
Enige weken geleden werd ik op straat aangesproken door de eindredacteur en fotograaf van de stadsdeelkrant Centrum met de vraag:
voor de slechtzienden onder ons heb ik de tekst vergroot:
dinsdag 23 april 2013
fragment van Stedelijk Museum in vijfenveertig minuten
* De bizarre kunst van de Japanse Tetsumi Kudo (1935–1990) laat in zijn werk geen optimistisch beeld zien van een post-humanistisch mens.
Hij was een antihumanist en sterk antimodernist. Het overheersende thema van zijn diorama's en installaties is van een onherstelbare aardse degeneratie. Hij plaatst de schuld op blind vertrouwen in technologie en vooruitgang. Achter de meeste van zijn apocalyptische visioenen ligt de oorzaak van alle door de mens veroorzaakte rampen: de nucleaire holocaust. (Toen nog niet wetende dat zijn visionaire blik werkelijkheid zou worden, denkend aan de kernramp in Japan twee jaar geleden).
Lees: De achtergelaten dieren van Fukushima
Tekst art zuid :
Jean Tinguely (1925-1991) ging in 1960 naar New York waar hij een machine in de tuin van het Museum of Modern Art construeerde, die zichzelf in een paar uur vernietigde met veel rook en geknal. Studie voor een eind van de wereld was de titel. Dat was ironisch bedoeld. Waar sommigen angstdromen hebben over machines die de mens overheersen, ziet Tinguely de machine als speeltuig van de homo ludens, de spelende mens. Zijn bijdrage aan de tentoonstelling Bewogen Beweging in het Stedelijk Museum in 1961 met een zaal vol luid knerpende apparaten, geldt nog steeds als het moment waarop duidelijk werd dat nieuwe kunstvormen en een nieuw publiek het museum hadden gevonden. Uit die tijd dateert ook Heureka. “Ik heb het gevonden” betekent het in het Grieks en volgens de legende was dat de uitroep die Archimedes slaakte toen hij zich in een overvol bad liet zakken en begreep hoe hij middels de hoeveelheid water die uit het bad liep, kon vaststellen of een voorwerp van puur goud was of een legering. Zo vond hij de Wet van Archimedes. Heureka van Tinguely houdt het midden tussen een opstijgende stoomlocomotief een ruimteschip. Een schotelantenne lijkt signalen uit de ruimte op te vangen die de boel in gang zetten met een hels kabaal. Hier geldt de Wet van Tinguely die verklaart hoe de zaken worden geregeld door hilarische chaos.
Hij was een antihumanist en sterk antimodernist. Het overheersende thema van zijn diorama's en installaties is van een onherstelbare aardse degeneratie. Hij plaatst de schuld op blind vertrouwen in technologie en vooruitgang. Achter de meeste van zijn apocalyptische visioenen ligt de oorzaak van alle door de mens veroorzaakte rampen: de nucleaire holocaust. (Toen nog niet wetende dat zijn visionaire blik werkelijkheid zou worden, denkend aan de kernramp in Japan twee jaar geleden).
Lees: De achtergelaten dieren van Fukushima
* Vandaag het werk van de Zwitserse beeldhouwer/schilder Jean Tinguely gezien met een van zijn ingenieuze installaties.*********
Tekst art zuid :
Jean Tinguely (1925-1991) ging in 1960 naar New York waar hij een machine in de tuin van het Museum of Modern Art construeerde, die zichzelf in een paar uur vernietigde met veel rook en geknal. Studie voor een eind van de wereld was de titel. Dat was ironisch bedoeld. Waar sommigen angstdromen hebben over machines die de mens overheersen, ziet Tinguely de machine als speeltuig van de homo ludens, de spelende mens. Zijn bijdrage aan de tentoonstelling Bewogen Beweging in het Stedelijk Museum in 1961 met een zaal vol luid knerpende apparaten, geldt nog steeds als het moment waarop duidelijk werd dat nieuwe kunstvormen en een nieuw publiek het museum hadden gevonden. Uit die tijd dateert ook Heureka. “Ik heb het gevonden” betekent het in het Grieks en volgens de legende was dat de uitroep die Archimedes slaakte toen hij zich in een overvol bad liet zakken en begreep hoe hij middels de hoeveelheid water die uit het bad liep, kon vaststellen of een voorwerp van puur goud was of een legering. Zo vond hij de Wet van Archimedes. Heureka van Tinguely houdt het midden tussen een opstijgende stoomlocomotief een ruimteschip. Een schotelantenne lijkt signalen uit de ruimte op te vangen die de boel in gang zetten met een hels kabaal. Hier geldt de Wet van Tinguely die verklaart hoe de zaken worden geregeld door hilarische chaos.
* Willem de Kooning (1904-1997) was een abstract expressionistisch kunstschilder. In de periode 1973/1974 brak hij voor korte tijd met zijn schilderactiviteiten en maakte enkele grote sculpturen.*********
* Dan nog tot slot een kort filmpje van een kunstenaar wiens naam ik vergeten ben.*********
zaterdag 20 april 2013
conceptueel realisme
* De conceptuele kunststroming ontstaat aan het eind van de jaren zestig. Centraal staat het idee als uitgangspunt voor een kunstwerk. Conceptueel realisme toont dat het idee vaak betrekking kan hebben op het maken of ervaren van kunst, maar ook sociale of intellectuele bewustwording aan de orde kan stellen.
Kunstwerken geïnfiltreerd in het alledaagse, die zich ontwikkelen in de tijd,die geïsoleerd zijn uit een groter verband of onderdeel zijn van een doorlopend proces, die het continuüm van de werkelijkheid nabootsen, die proberen in het hoofd van de kijker een denkproces op gang te brengen: het met een scherpe, analytische of bespiegelende blik interpreteren van processen in maatschappij, kunst en persoonlijk leven.
* Bovenstaande tekst komt van Art Singel 100
dinsdag 16 april 2013
zaterdag 13 april 2013
Johnny Winter
Johnny Winter’s stem en explosieve gitaarspel zijn hét gezicht van de bluesrock uit de jaren zeventig. De Amerikaanse gitarist, zanger en producer speelde in 1969 op Woodstock en ontwikkelde een geheel eigen bluesstijl waarmee hij met gemak in een rijtje invloedrijke gitaristen als Jimi Hendrix, Alvin lee, Rory Gallagher en Buddy Guy thuishoort. Zijn karakteristieke gitaarspel maakt hem één van de smaakmakers van de traditionele blues, terwijl zijn spel ook een behoorlijke dosis rock ’n’ roll bevat...
... las ik in het programma van Paradiso.
Reden te meer om deze zeventigjarige rocker, die vanaf de jaren negentig fysiek sterk achteruit is gegaan, met eigen ogen te aanschouwen.
Paradiso, waar ik menig voetstap heb liggen en de vorige jaren onbedaarlijk heb genoten van Walter Trout en Little Feat , is gisteravond voor negentig procent gevuld met (oudere) mannen.
Het concert laat wat te wensen over. Ik hoor menig dissonant, een monotone dreun oftewel een bak herrie met een te hoog volume zodat het geluid enigszins vervormt. De rock & roll zit er echter swingend in, dankzij de uitstekend begeleidende band die Johnny Winter overeind houdt.
Maar het zij hem vergeven want gezien zijn algehele conditie is het de moeite waard om deze legendarische rocker aan het werk te zien. Ik zou het niet gemist willen hebben.
Diverse filmpjes had ik vastgelegd met m'n nieuwe filmcamera, helaas is het geluid van een dusdanig erbarmelijke kwaliteit dat ik het niet waag deze hier te plaatsen.
Naast mij zag ik meerdere filmers dus heb enige video's (met dank) van ze 'geleend'.
Be Careful With A Fool (1970)
vrijdag 12 april 2013
Oude Kerk
Op dat indrukwekkende plein staat de Oude Kerk, deze dateert van rondom 1300, een imposant bouwwerk met middeleeuws gebrandschilderde glas-in-lood-ramen en eeuwenoude graven.
Tijdens de Beeldenstorm en de Alteratie is er veel vernield. Beelden waren kapotgeslagen, muurschilderingen overgeschilderd, het zilver was geroofd en altaren verwijderd. De oorspronkelijk katholieke kerk werd overgenomen door de protestanten.
In deze Oude Kerk exposeert momenteel beeldhouwercollectief ABK. Onder het motto 'ingebed in beelden' tonen vijfendertig kunstenaars hun sculpturen, waarvan drie afbeeldingen.
hieronder zeven korte filmfragmenten van de Oude Kerk met de kunstwerken
dinsdag 9 april 2013
oostoever
uitzicht vanaf de oostoever
keert het oosten de rug toe
verlegt de laterale blik
naar het nabije westen
zondag 7 april 2013
Mike Kelley
Vorige maand de tentoonstelling van Mike Kelley gezien die te bezichtigen was in het Stedelijk Museum tot 1 april 2013.
Mike Kelley (1954 – 2012) geldt als een van de meest invloedrijke kunstenaars van zijn generatie. In 35 jaar bracht hij een opzienbarend en veelzijdig oeuvre voort met onder meer schilderkunst, sculptuur, installaties, performances, muziek, video en fotografie. Dit is het eerste uitgebreide overzicht van Kelleys werk sinds 1993 en met bijna 200 werken zal de tentoonstelling vrijwel de hele nieuwbouw in beslag nemen.
tekst: stedelijk.nl
Mike Kelley (1954 – 2012) geldt als een van de meest invloedrijke kunstenaars van zijn generatie. In 35 jaar bracht hij een opzienbarend en veelzijdig oeuvre voort met onder meer schilderkunst, sculptuur, installaties, performances, muziek, video en fotografie. Dit is het eerste uitgebreide overzicht van Kelleys werk sinds 1993 en met bijna 200 werken zal de tentoonstelling vrijwel de hele nieuwbouw in beslag nemen.
tekst: stedelijk.nl
een korte impressie
woensdag 3 april 2013
Spaarndam
waar grilligheid het weer domineert
vorst door metamorfose het seizoen bepaalt
de zon zijn warmte doet voelen
is het beschut goed toeven
aan de westkolk van café spaarndam
vrijdag 29 maart 2013
Athelda
In voormalige lettergieterij Tetterode presenteert galerie Gerhard Hofland met trots de tweede solotentoonstelling van Andrea Lehmann.
Haar fantastische en surrealistische schilderijen evenals haar werken op papier, die enigszins duister dreigend en middeleeuws aandoen, spreken mij tot de verbeelding en doen je in een hallucinerende werkelijkheid vertoeven, het wonderlijke mysterie tussen hemel en aarde vastgelegd.
persbericht geciteerd:
Haar schilderkunst stoelt op het surrealisme. Het spelen met verschillende beelden en situaties en de collageachtige werkwijze. Inmiddels heeft haar werk zich ontwikkelt tot een heldere herkenbare stijl. Haar virtuoze realistische manier van schilderen heeft een aardse toon die schilderkunst uit de zeventiende eeuw maar ook de begindagen van de fotografie in herinnering brengt. Daarnaast 'signeert' ze haar werken door er haren in te plakken en haar werk met dammar hars te bewerken.
Voor de serie nieuwe werken stond Athelda model. Een beroemde artiest uit het Engelse circus begin vorige eeuw. Ze was de mannelijke Hercules een vrouw met exceptionele krachten waarmee ze gewichten en mensen tilde.
donderdag 28 maart 2013
metamorfose
ijsafzetting schittert de walkant
het voorjaar tegemoet
hoewel lente in tijd
een aanvang heeft genomen
voor vivaldi is het winter
vooruit nog één:
maandag 25 maart 2013
zaterdag 23 maart 2013
woensdag 20 maart 2013
Het seniorenbrein
Dat onze geheugenprestatie geleidelijk afneemt met het ouder worden, hoeft geen betoog en dat wijsheid met de jaren komt, daar is ook al het nodige over gezegd en geschreven.
André Aleman, hoogleraar cognitieve neuropsychiatrie, beschrijft in zijn boek Het seniorenbrein de handel en wandel van het ouder wordende geheugen.
Ik, als inmiddels doorgewinterde seniorA, ben onmiddellijk geïnteresseerd om dergelijke (nog niet) wetende informatie tot me te nemen.
Zo lees ik op pagina 16 over een onderzoek dat mensen die met een minstens tien jaar jongere partner samen zijn, leven alsof zij jonger zijn dus minder snel verouderen en dat de jongere partner daarentegen juist eerder ouderdomsverschijnselen vertoont dan iemand die met een leeftijdgenoot het leven deelt.
Het is maar dat je het weet!
van de cover:
We maken ons allemaal wel eens zorgen over ons geheugen en ons verstand, zeker als we de vijftig gepasseerd zijn. Maar wat gebeurt er eigenlijk in ons hoofd als we ouder worden? Wanneer begint de achteruitgang? Hoe snel gaat het? En heeft een ouder brein ook voordelen? In dit baanbrekende boek - het allereerste over dit onderwerp - laat André Aleman zien dat de achteruitgang vaak minder erg is dan we denken. Maar ook dat ons geheugen al rond ons twintigste begint te haperen. Het seniorenbrein is een verfrissend en informatief boek over stofjes en trainingen, plaques en de invloed van hormonen. Het vertelt volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten hoe je de voortekenen van alzheimer kunt herkennen, en wat je kunt doen om je hersenen scherp en gezond te houden.
Uit onderzoek van de laatste vijf decennia is gebleken dat er verschillende geheugenprocessen zijn, zoals het korte- en langetermijngeheugen.
Enige cursieve quotes:
Het langetermijngeheugen wordt ingedeeld in procedureel geheugen en declaratief geheugen. Procedureel geheugen betreft handelingen zoals fietsen en pianospelen. Je hebt ooit geleerd hoe dat moet en het aansturen van je lichaam op de manier die daarbij nodig is gebeurt vanuit je procedurele geheugen. Onbewuste processen, die door oefening automatisch verlopen, zijn hierbij erg belangrijk. Als je vaak gefietst hebt, hoef je er niet bij na te denken hoe je de fiets vooruit krijgt en hoe je een bocht neemt. Declaratief geheugen gaat daarentegen over informatie die je bewust uit kunt drukken, die je kunt omschrijven: bijvoorbeeld een boodschappenlijstje dat je onthouden hebt.
Declaratief geheugen kan verbaal zijn (talige informatie) of visueel (dingen die je hebt gezien). Maar dat is nog niet alles. Het declaratieve geheugen is onderverdeeld in semantisch geheugen en episodisch geheugen. Semantisch geheugen betreft de betekenis van begrippen (en ook namen van personen) terwijl episodisch geheugen over gebeurtenissen gaat. Om het met een voorbeeld duidelijk te maken: herinneren wanneer je voor het laatst een eindje bent wezen fietsen is episodisch geheugen, weten wat een fiets is, is semantisch geheugen, en weten hoe je moet fietsen, is procedureel geheugen. Een speciale variant van het episodisch geheugen betreft het autobiograisch geheugen, dat betrekking heeft op je eigen levensloop en ervaringen.
Tot slot wordt nog het prospectief geheugen onderscheiden, dat betrekking heeft op het onthouden van dingen die je nog moet doen... pag. 20/21
Hierna wordt een verhandeling gegeven over de belangrijkste geheugenprocessen, zoals het verbaal en visueel geheugen.
Diagnose MCI betekent 'milde cognitieve stoornis'. Dat kan een voorstadium van de ziekte Alzheimer zijn maar hoeft niet bij iedereen tot die ziekte te leiden.
Als u wilt nagaan in hoeverre kenmerken van MCI bij uzelf voorkomen dan kunt u naar de volgende symptomen kijken:
- vergeet u dingen vaker dan normaal gesproken;
- vergeet u belangrijke dingen zoals afspraken, verjaardagen en feestjes (regelmatig);
- verliest u regelmatig de rode draad van een gesprek, boek of film;
- voelt u zich steeds vaker niet in staat tot het nemen van beslissingen, het plannen van stappen die moeten worden genomen om taken te volbrengen;
- begint u moeite te krijgen om de weg te vinden in een bekende omgeving;
- wordt u impulsiever en kunt u allerlei situaties minder goed beoordelen;
- merken uw familie en vrienden deze veranderingen op;
- treden de volgende gedragsveranderingen en stemmingswisselingen op:
* depressieve stemmingen;
* snel geïrriteerd, agressief;
* angstig;
* apathisch;
... pag. 81/82
MCI die niet voortschrijdt, de patiënt dementeert niet, wordt meestal veroorzaakt door een tijdelijke vermindering van de hersenfunctie door een vitaminetekort [B12] verlaagde schildklierfunctie of bijwerking van medicijnen... pag. 93
Op pagina 94 kun je lezen wat je aan MCI kunt doen.
Omega 3-vetzuren (makreel, haring, zalm)
Zij zijn tevens uitstekend voor hart en bloedvaten en hebben een gunstige invloed op de celwand van neuronen. Verder las ik: gingko en ginseng.
Kauwen schijnt ook goed voor de hersenen te zijn, daar het de zuurstoftoevoer naar de hersenen verbetert en kan leiden tot een verbetering van mentale vaardigheden.
Verder pleit Aleman voor minstens een half uur (liefst per dag) je in het zweet bewegen (sporten) en daardoor je hartslag verhogen.
Bij deze komt de sportschool er weer goed van af.
Voor de wat minder mobiele (of luie) mens zou tai-chi ook in aanmerking komen en ik vermoed dat yoga eveneens hoog zal scoren (hoewel me dat even is ontgaan in dit boek).
Uiteraard staan er nog veel meer 'weetjes' in.
Een gesprek met André Aleman vanaf minuut 31.15 http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1297267
Auteur: André Aleman
Het seniorenbrein
uitgeverij: Atlas Contact
N.B. Frappant is dat hoogleraar Aleman zowel in zijn boek als in het programma spreekt over flink sporten en dat ik in dezelfde tijd dat ik deze 'uitzending gemist' bekeek een artikel onder ogen kreeg:
'Slenteren beter voor gezondheid dan sporten' (klik)
... Dagelijks meer staan en bewegen, bijvoorbeeld door te slenteren, is beter voor je gezondheid dan een uur intensief sporten. Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit van Maastricht.
Zo zie je maar weer...
André Aleman, hoogleraar cognitieve neuropsychiatrie, beschrijft in zijn boek Het seniorenbrein de handel en wandel van het ouder wordende geheugen.
Ik, als inmiddels doorgewinterde seniorA, ben onmiddellijk geïnteresseerd om dergelijke (nog niet) wetende informatie tot me te nemen.
Zo lees ik op pagina 16 over een onderzoek dat mensen die met een minstens tien jaar jongere partner samen zijn, leven alsof zij jonger zijn dus minder snel verouderen en dat de jongere partner daarentegen juist eerder ouderdomsverschijnselen vertoont dan iemand die met een leeftijdgenoot het leven deelt.
Het is maar dat je het weet!
van de cover:
We maken ons allemaal wel eens zorgen over ons geheugen en ons verstand, zeker als we de vijftig gepasseerd zijn. Maar wat gebeurt er eigenlijk in ons hoofd als we ouder worden? Wanneer begint de achteruitgang? Hoe snel gaat het? En heeft een ouder brein ook voordelen? In dit baanbrekende boek - het allereerste over dit onderwerp - laat André Aleman zien dat de achteruitgang vaak minder erg is dan we denken. Maar ook dat ons geheugen al rond ons twintigste begint te haperen. Het seniorenbrein is een verfrissend en informatief boek over stofjes en trainingen, plaques en de invloed van hormonen. Het vertelt volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten hoe je de voortekenen van alzheimer kunt herkennen, en wat je kunt doen om je hersenen scherp en gezond te houden.
Uit onderzoek van de laatste vijf decennia is gebleken dat er verschillende geheugenprocessen zijn, zoals het korte- en langetermijngeheugen.
Enige cursieve quotes:
Het langetermijngeheugen wordt ingedeeld in procedureel geheugen en declaratief geheugen. Procedureel geheugen betreft handelingen zoals fietsen en pianospelen. Je hebt ooit geleerd hoe dat moet en het aansturen van je lichaam op de manier die daarbij nodig is gebeurt vanuit je procedurele geheugen. Onbewuste processen, die door oefening automatisch verlopen, zijn hierbij erg belangrijk. Als je vaak gefietst hebt, hoef je er niet bij na te denken hoe je de fiets vooruit krijgt en hoe je een bocht neemt. Declaratief geheugen gaat daarentegen over informatie die je bewust uit kunt drukken, die je kunt omschrijven: bijvoorbeeld een boodschappenlijstje dat je onthouden hebt.
Declaratief geheugen kan verbaal zijn (talige informatie) of visueel (dingen die je hebt gezien). Maar dat is nog niet alles. Het declaratieve geheugen is onderverdeeld in semantisch geheugen en episodisch geheugen. Semantisch geheugen betreft de betekenis van begrippen (en ook namen van personen) terwijl episodisch geheugen over gebeurtenissen gaat. Om het met een voorbeeld duidelijk te maken: herinneren wanneer je voor het laatst een eindje bent wezen fietsen is episodisch geheugen, weten wat een fiets is, is semantisch geheugen, en weten hoe je moet fietsen, is procedureel geheugen. Een speciale variant van het episodisch geheugen betreft het autobiograisch geheugen, dat betrekking heeft op je eigen levensloop en ervaringen.
Tot slot wordt nog het prospectief geheugen onderscheiden, dat betrekking heeft op het onthouden van dingen die je nog moet doen... pag. 20/21
Hierna wordt een verhandeling gegeven over de belangrijkste geheugenprocessen, zoals het verbaal en visueel geheugen.
Diagnose MCI betekent 'milde cognitieve stoornis'. Dat kan een voorstadium van de ziekte Alzheimer zijn maar hoeft niet bij iedereen tot die ziekte te leiden.
Als u wilt nagaan in hoeverre kenmerken van MCI bij uzelf voorkomen dan kunt u naar de volgende symptomen kijken:
- vergeet u dingen vaker dan normaal gesproken;
- vergeet u belangrijke dingen zoals afspraken, verjaardagen en feestjes (regelmatig);
- verliest u regelmatig de rode draad van een gesprek, boek of film;
- voelt u zich steeds vaker niet in staat tot het nemen van beslissingen, het plannen van stappen die moeten worden genomen om taken te volbrengen;
- begint u moeite te krijgen om de weg te vinden in een bekende omgeving;
- wordt u impulsiever en kunt u allerlei situaties minder goed beoordelen;
- merken uw familie en vrienden deze veranderingen op;
- treden de volgende gedragsveranderingen en stemmingswisselingen op:
* depressieve stemmingen;
* snel geïrriteerd, agressief;
* angstig;
* apathisch;
... pag. 81/82
MCI die niet voortschrijdt, de patiënt dementeert niet, wordt meestal veroorzaakt door een tijdelijke vermindering van de hersenfunctie door een vitaminetekort [B12] verlaagde schildklierfunctie of bijwerking van medicijnen... pag. 93
Op pagina 94 kun je lezen wat je aan MCI kunt doen.
Omega 3-vetzuren (makreel, haring, zalm)
Zij zijn tevens uitstekend voor hart en bloedvaten en hebben een gunstige invloed op de celwand van neuronen. Verder las ik: gingko en ginseng.
Kauwen schijnt ook goed voor de hersenen te zijn, daar het de zuurstoftoevoer naar de hersenen verbetert en kan leiden tot een verbetering van mentale vaardigheden.
Verder pleit Aleman voor minstens een half uur (liefst per dag) je in het zweet bewegen (sporten) en daardoor je hartslag verhogen.
Bij deze komt de sportschool er weer goed van af.
Voor de wat minder mobiele (of luie) mens zou tai-chi ook in aanmerking komen en ik vermoed dat yoga eveneens hoog zal scoren (hoewel me dat even is ontgaan in dit boek).
Uiteraard staan er nog veel meer 'weetjes' in.
Een gesprek met André Aleman vanaf minuut 31.15 http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1297267
Auteur: André Aleman
Het seniorenbrein
uitgeverij: Atlas Contact
N.B. Frappant is dat hoogleraar Aleman zowel in zijn boek als in het programma spreekt over flink sporten en dat ik in dezelfde tijd dat ik deze 'uitzending gemist' bekeek een artikel onder ogen kreeg:
'Slenteren beter voor gezondheid dan sporten' (klik)
... Dagelijks meer staan en bewegen, bijvoorbeeld door te slenteren, is beter voor je gezondheid dan een uur intensief sporten. Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit van Maastricht.
Zo zie je maar weer...
zondag 17 maart 2013
korte dichterlijke impressie door Spanje
In dichterscafé Eijlders vandaag het thema: voel ik me hier ook thuis...
Een grote stad of leuke plaats ver weg van je voordeur. Ander land met een andere wereld maar toch... Af en toe droom je even weg...
Aangezien ik meer reiziger in de geest dan in de stof ben, moest ik dit even verwerken, met het accent op 'even'.
Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik in de vorige eeuw jarenlang, met zeer veel genoegen, Spanje van noord naar zuid en van oost naar west heb doorkruist.
Mijn ervaringen heb ik ooit verwoord in de haiku, tanka en senryu een vorm van Japanse dichtkunst.
Volgaarne heb ik vandaag mijn toehoorders meegenomen op mijn dichterlijke reis.
eenzaam wildwestdorp
in de woestijn van Spanje
onwezenlijk mooi
Tabernas ligt halverwege tussen Sorbas en Almeria. Het woestijnlandschap vol kleine tafelbergen is fascinerend. Hier werden talrijke wildwestfilms opgenomen, waaronder Once upon a time in the West van Sergio Leone. Ook de woestijnscènes in de film Lawrence of Arabia zijn hier gedraaid.
Een grote stad of leuke plaats ver weg van je voordeur. Ander land met een andere wereld maar toch... Af en toe droom je even weg...
Aangezien ik meer reiziger in de geest dan in de stof ben, moest ik dit even verwerken, met het accent op 'even'.
Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik in de vorige eeuw jarenlang, met zeer veel genoegen, Spanje van noord naar zuid en van oost naar west heb doorkruist.
Mijn ervaringen heb ik ooit verwoord in de haiku, tanka en senryu een vorm van Japanse dichtkunst.
Volgaarne heb ik vandaag mijn toehoorders meegenomen op mijn dichterlijke reis.
Tabernas
eenzaam wildwestdorp
in de woestijn van Spanje
onwezenlijk mooi
Tabernas ligt halverwege tussen Sorbas en Almeria. Het woestijnlandschap vol kleine tafelbergen is fascinerend. Hier werden talrijke wildwestfilms opgenomen, waaronder Once upon a time in the West van Sergio Leone. Ook de woestijnscènes in de film Lawrence of Arabia zijn hier gedraaid.
donderdag 14 maart 2013
Armando
Ik ben geen grote liefhebber van moderne, met name abstracte, kunst maar werd desondanks nieuwsgierig toen ik hoorde dat Armando, een bevlogen en veelzijdig kunstenaar, zijn werk exposeert in het Cobra Museum
Armando speelde samen met Cherry Duyns en Johnny van Doorn (the Selfkicker) in de destijds door mij graag geziene absurdistische serie Herenleed waarvan hieronder een filmopname uit 1976.
Armando speelde samen met Cherry Duyns en Johnny van Doorn (the Selfkicker) in de destijds door mij graag geziene absurdistische serie Herenleed waarvan hieronder een filmopname uit 1976.
maandag 11 maart 2013
Kunst in stations Noord/Zuidlijn
De Noord/Zuid metrolijn is naar mijn smaak een megalomaan prestige
project en al voor en tijdens de bouw zeer controversieel. Bomen aan de
Vijzelgracht moesten worden gekapt en de historische weverhuisjes
verzakten.
Een van de meest geld verslindende ondernemingen van de overheid schijnt qua kosten uit de klauwen te lopen, zeker in tijd van bezuinigingen maar desondanks gaat het hele gebeuren gewoon door.
Om de toekomstige stations 'aantrekkelijk' te maken komt er kunst aldaar.
In de Vijzelstraat 68 is de Pop-Up Expo. Daar mogen wij als burgers komen kijken en zowaar zelf oordelen.
De oproep luidt als volgt:
6 metrostations. 23 kunstenaars.
De nieuwe metrostations van de Noord/Zuidlijn worden het podium van 7 verschillende kunstwerken. 23 internationaal gerenommeerde kunstenaars zijn hiervoor geselecteerd. Van 9 maart t/m 14 april zijn de ontwerpen in de Pop-Up Expo te zien.
Wat vind jij mooi, meesterlijk, magisch of matig? Kom kijken en laat weten wat je vindt.
Meer informatie: www.hierzijnwij.nu/kunst/
Bij binnenkomst krijg je onmiddellijk een plank met enige bedrukte A4'tjes in je handen gedrukt waarop je je kritisch oordeel kunt geven. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd.
Nog even een kort filmpje gemaakt om het beeld te completeren.
Een van de meest geld verslindende ondernemingen van de overheid schijnt qua kosten uit de klauwen te lopen, zeker in tijd van bezuinigingen maar desondanks gaat het hele gebeuren gewoon door.
Om de toekomstige stations 'aantrekkelijk' te maken komt er kunst aldaar.
In de Vijzelstraat 68 is de Pop-Up Expo. Daar mogen wij als burgers komen kijken en zowaar zelf oordelen.
De oproep luidt als volgt:
6 metrostations. 23 kunstenaars.
De nieuwe metrostations van de Noord/Zuidlijn worden het podium van 7 verschillende kunstwerken. 23 internationaal gerenommeerde kunstenaars zijn hiervoor geselecteerd. Van 9 maart t/m 14 april zijn de ontwerpen in de Pop-Up Expo te zien.
Wat vind jij mooi, meesterlijk, magisch of matig? Kom kijken en laat weten wat je vindt.
Meer informatie: www.hierzijnwij.nu/kunst/
Bij binnenkomst krijg je onmiddellijk een plank met enige bedrukte A4'tjes in je handen gedrukt waarop je je kritisch oordeel kunt geven. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd.
Nog even een kort filmpje gemaakt om het beeld te completeren.
zondag 10 maart 2013
op water en wittebrood
Zomer 2012 heb ik een gewelddadige waarschuwing de kosmos ingestuurd, lees: in de kraag grijpen er nog maar eens op na.
Alom gebrom en gemor om me heen en ik moet zeggen, ondanks dat de herfst mijn favoriete jaargetijde is, komt deze nattigheid me flink de strot uit. Ik hoor net dat we een recordtijd regen hebben gehad sinds de statistieken worden bijgehouden.
dus... achter de tralies met het weer
geen verzachtende omstandigheden meer
maar dwangarbeid
op water en wittebrood
... zoals het ritme van de eenzaamheid...
Alom gebrom en gemor om me heen en ik moet zeggen, ondanks dat de herfst mijn favoriete jaargetijde is, komt deze nattigheid me flink de strot uit. Ik hoor net dat we een recordtijd regen hebben gehad sinds de statistieken worden bijgehouden.
dus... achter de tralies met het weer
geen verzachtende omstandigheden meer
maar dwangarbeid
op water en wittebrood
... zoals het ritme van de eenzaamheid...
zaterdag 9 maart 2013
nostalgisch verleden
vol weemoed en verlangen
blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde
over de goeie ouwe tijd
die nimmer heeft bestaan
nooit zouden deze woorden mijn lippen beroeren
daar was gewoon geen denken aan
die ouwe verweet ik geregeld
niet mee te gaan met zijn tijd
nu hoor ik regelmatig
hetzelfde verwijt
waar zijn de scherpe observators
de denkers van nu
ik kom ze zelden tegen
wel veel en vaak de parvenu
de culturele en seksuele revolutie
Miles Davis in de Phonobar
existentialisten en bohemiens
filosoferend, inspirerend, provocerend, vernieuwend en bizar
protestliederen te kust en te keur, een eigen mening
weg van bekrompen moraal, conservatisme en kleinburgerlijke stand
kunst, cultuur, muziek een verademing
wij leefden in een vrij en progressief land
cabaretiers leefden zich uit
simplistisch verbond gaf z'n ongezouten mening
in gedaante- en gedachtewisseling
toch kende een ieder z'n eigen verantwoording
vol weemoed en verlangen
blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde
als ik kijk naar onze doorsnee mens
wordt het me wat triest te moede
'k mis de jeugdige bevlogenheid
ondanks materiële rijkdom, geestelijke armoede
de huidige muziek
ik snap er niets meer van
geef mij maar de blues en rock
Bach en Schubert nu en dan
vrijheid van meningsuiting
worden we ook al in beperkt
kop dicht en mond gesnoerd
of je bent als verdachte gebrandmerkt
overheersing en schending van privacy en ethiek
verboden van regering en controle door de overheid
plaatsen van camera's alom
zogenaamd voor onze veiligheid
popularisering der mensheid in taalkunde en wetenschap
waar blijven de intellectuelen
een vervlakte samenleving en weinig keuze
geen houvast en vele luchtkastelen
het volk dom gehouden
voor de afgod van z'n verslaving
de buis met stompzinnige programma's en lomp amusement
blasé ten ondergaand aan z'n eigen beschaving
het gepeupel klaagt en mort
en om nog even door te drenzen
mag ik hopen voor straks
een kabinet van wijze mensen
wanneer wordt heimwee een toekomst
vraag ik mij hier en heden af
een levenslang meedragende nostalgie
realiseer ik mij achteraf
Abonneren op:
Berichten (Atom)